Mijn naam is Linda Heijboer en ik ben werkzaam bij RIBW K/AM in Haarlem als persoonlijk begeleidster.
Hoe kwam ik in contact met de stichting?
Via de radio hoorde ik over de stichting en ik werd meteen enthousiast. Ik ben de stichting gaan opzoeken en heb de website bekeken om te zien wat jullie allemaal te bieden hebben. Ik bekeek verschillende filmpjes, vroeg de nieuwsbrief aan en nam direct contact op.
Zo kwam ik in contact met Ellen Beukema. Het voelde via de telefoon alsof ik haar al jaren kende. Ik legde haar de vraag voor of zij binnen ons team een voorlichting zou kunnen geven. Dit is een actueel thema binnen ons team, omdat ik een jonge man begeleid in het traject om euthanasie te krijgen.
We maakten direct een afspraak. Ellen vertelde dat die dag precies vier jaar geleden haar dochter was overleden. Ondanks deze moeilijke dag wilde Ellen toch de voorlichting komen geven. De warmte en openheid van Ellen raakten mij enorm. Ik zou haar omschrijven als een moedige vrouw met een warm hart.
Wat doet het met jou als hulpverlener als een cliënt zegt dat hij/zij niet meer wil leven?
Ik sta zelf vol in het leven en zal altijd proberen mensen zo goed mogelijk in hun kracht te zetten. Maar als een cliënt aangeeft niet meer te willen leven, zal ik dat respecteren en de tijd nemen om te luisteren naar wat er in diegene leeft. Ik zal uitvragen op welke manier hij of zij begeleiding nodig heeft en kijken hoe ik hierbij kan aansluiten.
Vind jij dat het leven maakbaar is?
Mijn visie is dat het een belangrijk signaal is wanneer iemand aangeeft euthanasie te willen. Ik vind het essentieel dat je dit serieus neemt en dat je in begeleidingstrajecten altijd uitvraagt hoe iemand in het leven staat, wat hem of haar bezighoudt, wat het leven voor diegene betekent en vooral ook wat diens wensen zijn.
Bij een collega van mij gebeurde het dat een cliënt jarenlang met suïcidale gedachten kampte, zonder dat daar ooit naar gevraagd werd. Totdat zij er rechtstreeks naar vroeg. Inmiddels is het een regelmatig gespreksonderwerp en je merkt dat deze meneer zich echt gezien en gehoord voelt.
Wat voor gevoel geeft het je als je geen redelijke behandelopties meer ziet voor de cliënt?
Als er geen behandelopties meer zijn, blijft bij mij het gevoel dat ik het intens triest vind voor de cliënt. Tegelijkertijd zal ik alles doen wat binnen mijn vermogen ligt om hem of haar goed en met respect te begeleiden bij zijn of haar wens.
Wat heeft onze inbreng je gebracht?
Door de persoonlijke en warme uitstraling van Ellen en de manier waarop zij haar ervaringen deelt, zijn wij geraakt. Door de voorlichting hebben we meer begrip en bewustzijn gekregen. We realiseren ons nu, mede door Ellen haar ervaring, dat de geestelijke gezondheidszorg vaak vooral gericht is op herstel en therapie. Er is weinig – of in ieder geval nog onvoldoende – aandacht voor de wensen rondom het leven of het niet willen leven van cliënten.
Deze kennis nemen wij mee in ons werk. De persoonlijke en laagdrempelige aanpak van de stichting zorgt voor meer ruimte en verlichting rondom dit onderwerp.
