Hallo, mijn naam is Laura Kleijn. Naast echtgenoot en moeder van twee prachtige kinderen werk ik als trainer en begeleider bij De Luisterlijn in Zeeland. De Luisterlijn is een anonieme telefonische of digitale hulplijn, die 24 uur per dag en 365 dagen per jaar een luisterend oor biedt voor mensen, die behoefte hebben aan een gesprek.
Dat kan over van alles gaan; van zomaar een praatje pot tot heel intieme gesprekken over uiteenlopende problematieken of verliezen. Zo komen er ook geregeld gesprekken binnen van bellers, die te kampen hebben met psychische klachten en daardoor in aanmerking willen komen voor euthanasie. Deze mensen hebben het zwaar en soms is het voor buitenstaanders (ook voor onze vrijwilligers) moeilijk voor te stellen dat een doodswens het lichtpuntje kan zijn.
Hoe kwam ik in contact met de stichting?
Op het internet ben ik gaan zoeken naar een organisatie die inzicht kan geven wat het betekent om zo te moeten worstelen met het leven. Ik kwam op de site van Stichting In liefde laten gaan terecht. Naast de heel mooie naam hebben de verhalen op de site me ontroerd. Wat het betekent het leven voor mensen met zulke zware psychische aandoeningen en wat betekent dit voor hun naasten. Welke dilemma’s doen zich voor? Welke gevoelens en emoties spelen er? En wanneer je de moeilijke beslissing genomen hebt om euthanasie aan te vragen, wat komt er dan op je af? Hoe reageert je omgeving op deze beslissing?
Antwoorden op bovenstaande vragen zijn voor onze vrijwilligers waardevolle informatie om bij stil te staan, om zo bellers en chatters met een euthanasiewens zo open mogelijk te kunnen ontvangen in een gesprek. Onze dank gaat uit naar Frank Kampert, die bij ons een voorlichting heeft verzorgd. Wat hebben we een indrukwekkend beeld gekregen door zijn ervaringsverhaal, waarmee hij onze vrijwilligers heeft meegenomen in het levensverhaal van zijn dappere, mooie Elise. Een heel helder, pijnlijk realistisch en warm verhaal vol liefde voor zijn dochter. Het heeft ons laten zien dat het moeilijkste wat er is, je eigen kind steunen bij de wens te sterven, een heel moedige en liefdevolle stap is in een heel complex proces.
Als moeder van twee gezonde kinderen ben ik dankbaar dat ik niet in de schoenen hoef te staan van alle ouders, die voor het zware dilemma komen te staan: omarm ik mijn kind in zijn of haar doodswens of laat ik mijn kind alleen bij deze allerlaatste stap in het leven? Persoonlijk hoop ik dat ik de moed zou hebben om in te zien dat de strijd van mijn kind om te leven, blijvend en uitzichtloos uitputtend is. Het liefste wil je dat je kind gezond groot wordt, maar helaas is dat zeker niet voor iedere ouder een gegeven. Wanneer je van alles hebt ingezet om je kind gezond te krijgen en dat niet lukt… een machteloze marteling voor zowel je kind als je gezin. Ik wens deze ouders veel kracht en liefde toe in het bijstaan van hun geliefde kinderen!
Warme groet van Laura Kleijn
Voor eenieder die in zo een moeilijke situatie verwikkeld is, zou ik tot slot onze Luisterlijn willen benoemen. Heb je even een onafhankelijke, anonieme stem zonder oordeel nodig? We zijn er dag en nacht voor jullie!
