|
|
|
NIEUWSBRIEF
In liefde laten gaan
|
|
Het eerste voorwoord van 2026 kan natuurlijk niet anders beginnen dan met de beste wensen voor jullie. Namens het voltallige bestuur, alle vrijwilligers en iedereen die bij onze stichting betrokken is, wens ik u een warm en liefdevol 2026. 2025 ligt achter ons; op sommige dagen is het voorbijgevlogen, op sommige dagen ook moeizaam vooruit gekropen. Sommigen onder ons hebben dit jaar hun kind in liefde laten gaan, vaak na een lange strijd .Tegelijkertijd wachten vele kinderen en ouders nog op de goedkeuring om te mogen gaan, elke dag hopend op de bevrijding uit hun lijdensweg.
|
De kinderen die hen zijn voorgegaan worden dagelijks gemist, en in de laatste dagen van het jaar nog meer. Persoonlijk hoop ik dat 2026 alle kinderen en ouders mag omringen met liefde en begrip, dat het de rust mag brengen waar eenieder naar verlangt, dat het troost mag bieden in tijden van rouw en de kracht mag geven voor de moeilijke momenten die we tegenkomen. Op de ontmoetingsdag op 22 november in Soestduinen hebben we samen onze kinderen herdacht, steun gezocht en gevonden bij elkaar. Het was mijn tweede ontmoetingsdag, mijn eerste keer als bestuurslid van In Liefde Laten Gaan.
|
Wat mij bijzonder is bijgebleven, is de liefde en het begrip, van elkaar en voor elkaar, als een warme deken die we allemaal missen. De interactieve lezing van Daan Westerink en de gesprekken die daaruit voortkwamen zorgden voor een mooie dynamiek. De tafelgesprekken en de gesprekken bij de fotomuur van onze kinderen waren hartverwarmend. Ik wil nogmaals iedereen bedanken voor de aanwezigheid en de openheid die u heeft getoond.
|
Mocht u nog geen feedback hebben gegeven, dan nodig ik u graag uit deze alsnog te delen. Uw feedback wordt meegenomen voor de volgende ontmoetingsdag in 2026.Een nieuw jaar ligt voor ons met nieuwe uitdagingen, mooie vooruitzichten en goede voornemens.
Samen met onze medestanders en andere organisaties volgen we het beleid rond euthanasie op de voet: om het bespreekbaar te maken, om begrip te krijgen voor de keuzes van onze kinderen, om te zorgen dat de procedures zorgvuldig zijn maar niet onnodig lang duren, en met oog voor de impact van euthanasie op degenen die het moeten beoordelen en uitvoeren. Een ander voornemen blijft in 2026 ongewijzigd; de stichting blijft onverminderd troost, steun en nabijheid bieden aan de kinderen en ouders in moeilijke tijden. U mag op ons rekenen.
|
|
|
Ouder(s) aan het woord
|
Mijn naam is Diana Roeleveld. Ik ben moeder van twee mooie dochters.
|
|
Mijn oudste dochter, Jennifer, heeft een leven gehad dat voor haar erg zwaar was. Op haar dertiende kreeg zij de diagnose conversiestoornis (uitval van ledematen). Het begon met uitval van haar armen. Zij werd opgenomen in revalidatiecentrum De Hoogstraat, waar zij het gevoel in haar armen weer terugkreeg. Een paar weken later vielen haar benen uit en kwam zij in een rolstoel terecht, iets wat zij ontzettend moeilijk vond.
|
Jennifer is daarna van instelling naar instelling gegaan en heeft al haar energie gegeven om beter te worden, maar helaas zonder het gewenste resultaat. In die periode raakte zij ook depressief. In 2018 meldde Jennifer zich opnieuw bij het Expertisecentrum Euthanasie. Binnen enkele dagen stonden de psychiater en verpleegkundige op de stoep. Zij gingen akkoord met haar verzoek om haar leven te beëindigen. Haar fysieke toestand ging snel achteruit. Jennifer was opgelucht en zelfs blij toen zij het ‘groene licht’ kreeg. Ze zei tegen mij: ‘Mama, ik kan niet meer zo leven. Ik ben zo moe van het vechten.’ Aan het einde waren al haar ledematen uitgevallen. Op 29 juli 2019 hebben wij haar in liefde laten gaan.
|
|
|
|
|
|
|
|
Voorlichting
Presentatie Voor de Luisterlijn
|
Vianen - woensdag 11 februari 2026
|
Euthanasie Congres Carend
Door Ron Ippen en Ellen Beukema
|
|
|
|
In gesprek met
Kort voorstellen – Wie ben ik
|
Mijn naam is Linda Heijboer en ik ben werkzaam bij RIBW K/AM in Haarlem als persoonlijk begeleidster.
|
|
|
|
|
Gedicht
Lief mens
Waar ben je
Waar ben je
Opzoek in alle gaten
Opzoek in dit bestaan
Waar ben je
Niet meer hier
Niet meer tastbaar
Wel in gedachten
Wel ronddolend
Spullen een zachte aanraking
toch niet voldoende
Waar ben JIJ
Mis JOU
Waar
Ik vind je niet
Een grote leegte omhult mij
Pak om me heen
Voel je niet echt
Je bent er
Je bent er
In mijn bestaan
Echt
|
|
|
|
Agenda
|
|
|
|
|
Daan Westerink
Lezing Daan Westerink Ontmoetingsdag
|
|
Op 22 november mocht ik een lezing geven tijdens de ontmoetingsdag van Stichting In Liefde laten gaan. Het was een warme, intense bijeenkomst, waarin ouders en andere naasten samenkwamen die een dierbare hebben moeten laten gaan – in liefde – na lang psychisch lijden.
|
|
Ik sprak over levend verlies: rouw die niet verdwijnt na verloop van tijd. Het verlies begint vaak al lang vóór het overlijden, wanneer je ziet dat iemand ondraaglijk lijdt en je als naaste moet leren omgaan met dat gegeven. En ook na het overlijden blijft dat verlies voelbaar, zeker als er sprake is van onbegrip – bij de omgeving, maar ook bij hulpverleners. Bij levend verlies zijn er veel losse eindjes, en dat maakt het extra pijnlijk. Het is belangrijk dat daar meer aandacht voor komt.
|
|
Wat mij raakte, waren de persoonlijke verhalen die gedeeld werden. Daar ben ik heel dankbaar voor, want hierdoor ontstonden bijzondere gesprekken. Ook het hartstochtelijke pleidooi van een psychiater voor meer kennis bij Nederlandse en Vlaamse collega’s raakte me. Het is belangrijk dat mensen die ondraaglijk lijden niet alleen gehoord worden, maar ook de ondersteuning krijgen die ze verdienen. Dat gesprek gaf hoop voor de toekomst.
|
Uit de verhalen bleek dat er naast onbegrip ook veel steun is: familie die spontaan langskomt, vrienden die vragen durven stellen, die zonder oordeel aansluiten, die afleiding bieden. Soms ontstaan nieuwe vriendschappen, soms verdiepen bestaande relaties. Dat stemt positief, maar er is nog veel werk te doen. Werkgevers zouden meer kennis moeten hebben over deze rouw en meer ruimte kunnen bieden voor verlof. Ook huisartsen en psychiaters kunnen zich bijscholen. Want rouw vraagt om begrip, niet om een oordeel. Ik kijk met dankbaarheid terug op deze dag. Dank lieve mensen van de stichting, dan alle aanwezigen! Hartelijke groet, Daan Westerink
|
|
|
|
|
Ontmoetingsdag 2026 brief van Astrid
Naar aanleiding van de lezing van Daan Westerink tijdens onze jaarlijkse bijeenkomst wil ik graag een gedachte met jullie delen.
Eerst even voorstellen: ik ben Astrid van Kleef en sinds de oprichting aangesloten bij de stichting. Mijn dochter Nicole heeft op 30 november 2022 euthanasie gekregen en wij hebben haar in liefde laten gaan na jaren met o.a. PTSS en alle gerelateerde klachten. Het euthanasietraject van Nicole is
gestart in januari 2021. Vijf maanden later is Vincent, de zoon van mijn huidige man, om het leven gekomen bij een motorongeluk in Colombia, waar hij woonachtig was. Al met al hadden en hebben we roerige tijden en de pijn rondom het verlies van onze kinderen zal altijd blijven. We hebben
beiden wel het gevoel dat we iets meer ruimte krijgen om er mee om te gaan.
|
Tijdens de bijeenkomst op 22 november jl. hebben we geluisterd en meegepraat met Daan Westerink. Haar verhaal was duidelijk en Daan was inlevend en ze gaf ruimte aan iedereen om ervaringen te delen. In de groep werden ervaringen besproken over het contact en steun krijgen van
degene van wie je het niet verwacht, en het gemis ervan van wie je het juist wél verwacht. Ook werd duidelijk dat de aangeboden steun in een aantal situaties niet als passend werd ervaren; Het komt voor dat er teleurstelling en zelfs wrevel is ontstaan als er andere steun is aangeboden door onze
vrienden en familie, dan wat er nodig was. Wat je op dit vlak nodig hebt en wat er aangeboden wordt is niet altijd in balans. De verschillende situaties en teleurstellingen die in de groep gedeeld werden herkende ik en begreep ik helemaal.
|
Het gesprek is mij bijgebleven en heeft mij aan het denken gezet. Ik vroeg me af hoe ik zelf heb gereageerd bij overlijden, ziekte of andere impactvolle situaties in mijn omgeving.
Mijn conclusie is, eerlijk gezegd, dat ik het vaak niet meer precies weet. Ik weet wel dat ik het soms lastig vond om mezelf een houding te geven, ook al stelde ik de vraag: wat kan ik voor je doen/wat heb je nodig? Wat voor mij geldt, geldt ook vaak voor een ander en daarom ga ik er van uit dat het voor veel mensen ook moeilijk is om jezelf een houding te geven en dat is vervolgens mijn
uitgangspunt geworden. Ik vind dat je er altijd van uit mag en moet gaan dat iedereen datgene doet wat voor hem of haar mogelijk en haalbaar is. Zelfs als mensen je uit de weg gaan is dat meer bedoeld omdat ze het voor jou niet moeilijker willen maken dan het al is. Mensen weten niet wat ze moeten zeggen en kunnen daar dan even niets mee. Zo probeer ik het te zien.
|
De grote les in mijn proces is dat ik helemaal geen verwachtingen kan hebben. Ik vind dat ik niet kan verwachten dat “men” de juiste dingen tegen ons zegt, ik kan niet verwachten dat er op het juiste moment over Nicole en Vincent wordt gesproken. Of op bepaalde momenten juist even niet over
Nicole of Vincent praten als ik daar juist geen behoefte aan heb. Daar zullen wij zelf mee moeten dealen. Wat wij nodig hebben (het is soms best moeilijk om te voelen wat je nodig hebt) moeten we in liefde aangeven en waar we geen behoefte aan hebben zullen we liefdevol voor moeten bedanken. Het wordt gedaan en aangeboden uit liefde maar is voor ons niet passend. Rouwen is een eenzaam proces. Daar komt bij dat we misschien boos of gefrustreerd zijn en dan kan het voor de hand liggen om dat te projecteren op de mensen die je teleurstellen, terwijl zij het goed bedoelen. Eerlijk gezegd kan ik me niet voorstellen dat onze omgeving ons bewust wil teleurstellen of pijn wil doen.
|
Dat is goed om altijd te bedenken als je iets niet krijgt, te veel krijgt, te weinig krijgt, verkeerd geformuleerd krijgt of als men het geheel niet begrijpt.
|
|
Nogmaals, ik snap alle emoties in het rouwproces en als aanvulling wilde ik mijn ervaring alsnog met jullie delen. Het doet mij goed dat ik, mede dankzij de lezing van Daan, mijn les van de afgelopen jaren heb ingezien en vind het best spannend om dit met jullie te delen.
|
Veel liefs voor iedereen in de komende tijd!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Terugblik op de 3e Ontmoetingsdag – jullie ervaringen
Na onze derde ontmoetingsdag hebben we ouders gevraagd om hun ervaringen met ons te delen. Een aantal ouders heeft hier gehoor aan gegeven, daar zijn we blij mee. Graag delen we een samenvatting van wat deze dag voor jullie heeft betekend.
|
De fotomuur werd gezien als mooi en verbindend, maar ook confronterend.De lezing van Daan Westerink werd als zeer waardevol, open en herkenbaar ervaren;
- sommigen hadden graag meer tijd of een kleine aanpassing in de invulling gezien.
- De rondetafelgesprekken boden diepe verbinding en steun, met als aandachtspunt kleinere groepen en een rustigere setting.
- Over de locatie waren jullie overwegend positief: de zaal werd als sfeervol en prettig ervaren, catering en de bereikbaarheid met het openbaar vervoer werd gewaardeerd.
|
|
-Over het buffet kregen we wisselende reacties, die we meenemen in de organisatie van een volgende ontmoetingsdag.
|
Voor de toekomst gaven jullie waardevolle suggesties mee. Genoemd werden onder andere:
- Omgaan met de euthanasiewens van je kind richting omgeving en werkgever
- Hoe verder te leven met het grote gemis
- Omgaan met verjaardagen en bijzondere dagen
- Aandacht voor broertjes en zusjes. Ruimte blijven maken voor lotgenotencontact
- Muziek, gedichten en documentaire fragmenten
|
Tot slot kregen vrijwilligers, contactpersonen en bestuur veel warme woorden mee. Jullie waardering voor de organisatie geeft ons de energie om hiermee door te gaan.
|
een zeer waardevolle en goed georganiseerde dag die steun, verbinding en
herkenning bood, met enkele praktische verbeterpunten voor de toekomst.
|
|
|
|
Vrijwilligers Gezocht voor Stichting In Liefde Laten Gaan
Onze stichting In Liefde Laten Gaan is op zoek naar vrijwilligers die ons willen ondersteunen. Wil je ook een waardevolle bijdrage leveren aan onze stichting? Aarzel dan niet en stuur een e-mail naar info@inliefdelatengaan.nl Samen kunnen we het verschil maken!
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|